شلاق بود و پیکر برده ی بی نوا. زورش به غلام رسیده بود. حالا نزن کی بزن!

از پشت سر صدایی شنید. بر نگشت. به کارش ادامه داد.

بار دوم همان صدا با مهربانی او را خواند: ای ابو مسعود!

برگشت. چهره ی مهربان پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله را دید.

از هیبت پیامبر صلی الله علیه و آله تازیانه از دستش افتاد.

- به خدا سوگند قدرت خدا بر تو بسیار بیشتر از قدرت و احاطه تو بر این برده ی بیچاره و ناتوان است.

* پ.ن: فردی که در جایگاه قدرت قرار گرفته و بر کسی یا کسانی احاطه و توانایی اعمال قدرت رو داره ، باید شرط انصاف رو رعایت کنه. وگرنه باید گفت: «به خدا سوگند قدرت خدا بر تو......»

نوشته شده در دوشنبه 17/11/90ساعت 11:15 عصر توسط همسایه حرم نظرات ( ) |